تبلیغات
مالستان - فساد گسترده ای اداری در افغانستان به سرحد فاجعه رسیده است
 
مالستان
جذابترین عکسهای دیدنی مالستان، عکس های خنده دار و جالب

سالهاست که پس از سرازیر شدن دهها ملیارد دالر در افغانستان فساد اداری گسترده و عمیق، اداره های افغانستان را فلج کرده است و کمکهای جهان به افغانستان تاراج شده است.


فساد اداری که ریشه ای اصلی اش تبعیض قومی و عدم رعایت شایسته سالاری است بیشتر از همه در کادرهای کلیدی ادارات وجود دارد و بزرگترین فساد، تقرَر وزیران کابینه و والیان ولایات و رؤسای ادارات براساس قومیت و گروه گرایی و قوم بازی است نه تخصص و تعهد کاری و وحدت و منافع ملی.

آیا با این همه فساد گسترده اداری در افغانستان می توان این کشور را نجات داد؟

رولاند پریس رئیس پالسی ومطالعات بین المللی دانشگاه اوتوا کانادا درتازه ترین مقاله اش به روز نامه گلوبل و میل کانادائی  با این پرسش آغاز کرده است که ایا با این همه  فساد گسترده در ادارات دولتی افغانستان میشود این کشور را نجات داد ؟

اقای رولاند دراین مقاله فساد اداری را درافغانستان به بررسی گرفته و نوشته است در حقیقت هیچ گونه چانس وجود ندارد که حکومت افغانستان کما پیش فساد اداری را دراین کشور مهار نماید به خاطریکه برای همه معلو است که رئیس جمهور کرزی این گونه وعده ها را بار ها طی چند سال گذشته درنشت های مختلف جهانی داده است که فساد را از بین می برد اما تا هنوز ما شاهد باز داشت هیچ یک از مقامات بلند پایه حکومتی در رابطه به فساد اداری نبوده  ایم

به گفته اقای رولاند واقعیت ناگفته این است که ایالات متحده امریکا که به عنوان کشورعمده پالیسی ساز جامعه جهانی در افغانستان در حال حاضر با فساد که دراین کشور وجود دارد خودش را تسلیم شده حس می کند همانطوریکه درسال 2010 میلادی کوشش های زیادی نمود وفشار ها را بالای دولت افغانستان افزایش داد تا فساد را ازاین کشور مهار نماید اما این تلاش ها باعث خراب شدن روابط بین کابل وواشنگتن گردید ودرمقابل اقای اوبا ما رئیس جمهور ا مریکا هرچه زودتر عقب نشینی کرد.

به گفته پریس درحال حاضر پرسش های زیادی در ذهن مالیه دهنده گان کشور های کمک کننده به افغانستان ایجاد شده است و انها به این باورد هستند که کمک کردن هنگفت مالی بدون کدام نتیجه مثبت به حکومت فاسد افغانستان یک نوع ذهن فروخته گی جامعه جهانی را نشان می دهد وانان می گویند چرا ما ملیارد ها دالر را برای رژیم کمک می کنیم که در انجا فساد تنها یک مشکل نیست بلکه فساد بخش جدائی ناپذیر سیستم این کشور شده است

پریس می گوید حکومت های ما باید صادقانه به این پرسش های ما پاسخ بدهند که این همه کمک های هنگفت مالی ما درکجا به مصرف می رسد که این کار برای ما قابل قبول نیست چون برگزاری کنفرانس های تمجیدی مبارزه با فساد اداری بدون کدام نتیجه معکوس از سوی حکومت افغانستان هیچ گونه چانس را برای تطبیق واقعی مبارزه با فساد اداری به بار نمی اورد.

ازسوی دیگر به گفته وی ایالات متحده امریکا سربازانش را در افغانستا برای مبارزه علیه شورشگری بازداشت نیروی های فزاینده طالبان واوردن اصلاحات اساسی در یک حکومت داری خوب  دراین کشور فرستاده بود اما امروز می بینیم ایالات متحده امریکا تمام اهدافش را کاهش داده و فقط به تعلیم وتربیه نیروهای امنیتی افغان حتا خروج سربازانش اکتفا ورزیده است که این کار نشان دهنده مایوس شدن دولت امریکا از حکومت افغانستان درراستای مبارزه با فساد اداری می باشد

به گفته اقای پریس ایالات متحده امریکا مطمئاً هزارن سربازانش را بعد از سال 2014 دراین کشوربرای مقابله با شوریشگری وتعلیم وتربیه نیروهای امنیتی افغان وفروشی پاشی حکومت نوپای این کشور حفظ خواهد کرد واین کار نشان گر ان ان است که ایالات متحده امریکا وبا کمک های جاری مالی اش برای حکومت افغانستان بر دوسناریوی گیچ کننده بسنده کرده است که این کارخود  پیروزی سرسری طالبان را در جنگ افغانستان نشان می دهد , ودیگر اینکه با عث فروپاشی حکومت افغانستان ونیروهای امنتی این کشور ودامن زدن جنگ های داخلی مانند سال های 1990 داخلی خواهد شد.

به گفته وی با این وضعیت ما شاهد تکرار تاریخ گذشته درافغانستان هستیم زمانیکه سربازان نیروهای شوری سابق در سال 1989 افغانستان را ترک کردند وافغانستان شاهد یک جنگ خانه مان سوز شد وحا لا امریکائی ها نیز همان سناریو را تکرار می کنند درهمان زمان حکومت وقت شوروی بعد از خروج سربازانش ماهانه 300 ملیون دالر به حکومت وقت داکتر نجیب الله متعهد شده بود تا درمقابل دشمنانش بجنگد اما دیدیم که جماهیر اتحاد  شوروی بدون پرداخت این پول ها از هم پاشید

این درحالیست که هفته گذشته جامعه جهان درنشست توکیو برای افغانستان وعده سپردند که برای چهار سال اینده 16 ملیارد دالر را درراستای زیربناهای اقتصادی دراختیار حکومت افغانستا قرار می دهند ودرمقابل از حکومت رئیس جمهورکرزی خواستند که برای نابود کردن فساد اداری وایجاد زمنیه حکومت داری خوب گام های عملی بردارد این را وقت زمان جواب خواهد داد که ایا این بار اقای کرزی در راستای مبارزه با فساد اداری جدی است یا باز هم می خواهد ما نند سال های گذشته از کنار ان به ساده گی عبور کرد.
 منبع: (http://republicofsilence.org/fa-af/article/2482/Cached/)

فساد گسترده اداری بزرگترین چالش فراروی دولت افغانستان


یکی از مهم‏ترین چالشی که باعث کندی روند توسعه و حکومت‏داری سالم در افغانستان شده فساد اداری است. فساد اداری در یک تحلیل ریشه‏ی اصلی عقب‏مانی افغانستان به شمار می‏رود. با گذشت ده سال از اداره موقت، تا کنون نه تنها با این پدیده مبارزه‏ی جدی صورت نگرفته بلکه افزایش نیز یافته است. ریشه‏های آن بیش از پیش خود را در درون نهاد‏ها وسازمان‏های عمومی گسترانده است. مقام‏های حکومتی خود براین امر تصریح می‏کنند و بر وجود فساد در لایه‏های زیرین و بنیان‏های حکومت اذعان می‏دارند. آقای کرزی به عنون مسوول نهاد مجری قانون، چندین‏بار در سخنرانی‏های خود به وضوح تأکید کرده است که شماری از مقام‏های بلند پایه‏ی حکومت نیز در فساد اداری دست دارند. وی همواره در سخنان خود از مبارزه علیه این پدیده‏ی شوم حرف زده است و به همین جهت ریاستی را نیز ایجاد شده است. اما آن‏چه عیان است این است که هیچ کاری در این زمینه انجام نشده است. وعده‏های درون خالی جهت مبارزه با فساد، نیز تاکنون تحقق نیافته اند.

 این‏که چرا این مبارزه به نتیجه نمی‏رسد، دلایل کافی وجود دارد. مهم‏ترین دلیل نبودن اراده ای جدی سیاسی برای حکومت افغانستان و وجود عناصر قدرتمند در راس هرم فساد است. این عناصر از قدرت و نفوذ بالایی در حکومت برخوردارند که مانع از اجرایی شدن مبارزه با فساد می‏گردند. به همین دلیل آقای کرزی نیز چاره‏ای جز سکوت واهمال در مقابل آن‏ها ندارد. به نظر می‏رسد افشای نام کسانی که دست‏شان در فساد آغشته است ممکن است باعث تشدید بحران در افغانستان گردد، از این‏رو زمامداران حکومتی سعی در افشا سازی و یا گرفتاری آن‏ها نمی‏کنند و یا هم هراس دارند که مبادا عملکردهای خود‏شان زیر سؤال برود.

 مسأله ی کابل بانک و وزارت ترانسپورت وهوا نوردی، دو موردی از فسادهای اند که جنجال‏هایی را نیز با خود همراه آوردند ولی تا هنوز به هیچ‏یک از آن‏ها به شکل قانونی و جدی رسیدگی نشده است.

از سوی دیگر این امکان نیز بعید به نظر نمی‏رسد که برخی از دولت‏های خارجی نیز سهم خود را در فساد اداری داشته باشند.  گم شدن میلیون‏ها دالر کمک جامعه‏ی جهانی در افغانستان و عراق، نشانه‏هایی از این واقعیت اند. از این‏رو گفته می‏توانیم که وجود عناصر قدرتمند –چه داخلی  و چه خارجی- در درون حکومت باعث این گردیده است تا روند مبارزه با فساد اداری هیچ دست آوردی نداشته باشد.

اکنون پرسش اصلی این است که این روند تا چه وقت به همین صورت ادامه پیدا خواهد کرد؟ با این که جامعه‏ی جهانی از فساد اداری در افغانستان سخن می‏گویند و ریشه کن سازی آن را شرط اصلی کمک‏های بین المللی می‏دانند، چرا با این پدیده به شکل جدی مبارزه صورت نمی‏گیرد؟ چه راهکار عملی برای ریشه کن سازی این پدیده وجود دارد؟

بهترین راه مبارزه با فساد اداری در افغانستان



به نظر می‏رسد نخستین قدم در جهت محو فساد از جامعه اقدام جدی رئیس جمهور و سیاستمداران عالی رتبه برای پایان دادن به تبعیض قومی و قوم گرایی است.شجاعت حکومت در اقدام‏های خودش علیه عوامل و سازمان‏دهندگان فساد و رعایت شایسته سالاری و توانایی در انتخاب اعضای کابینه، اعتماد و باور مردم افغانستان را نسبت به صداقت حکومت در خدمت رسانی و تحکیم پیوند ملی به دست می آورد.

 اگر حکومت این جسارت را داشته باشد و نام‏های مفسدان را افشا نماید، بدون شک شورشی در درون لانه‏ی فساد ایجاد خواهد شد و در این قبال همراهی مردم نیز با حکومت خواهد بود.


 قدم بعدی تغییر در سیستم اداری و ساختار حکومت است. حکومت اگر صادقانه عمل نماید باید گام‏های عملی را در جهت ایجاد یک سیستم نوین و سالم بردارد تا فساد نیز از ادارات ریشه کن گردد. این خود درمانی حکومت می‏تواند بر منابع دیگر فساد نیز تأثیر گذار باشد و باعث اضمحلال باندهای فساد در کشور شود.


برگرفته از: http://jafarimahmood.blogfa.com/post-354.aspx


اشرف غنی احمدزی: فساد اداری گسترده
 
حتی بقا ی موجودیت افغانستان را تهدید می

کند!



احمد زی که برای اشتراک در همایش جهانی رسانه ها در دویچه وله به شهر بن آلمان رفته بود، در گفتگویی با دویچه وله گفت افغانستان پس از خروج نیروهای خارجی در پایان سال 2014 باید به تنهایی از عهده مشکلات و خطرهایی برآید که حتی بقایش را تهدید می کنند.

 
کرزی اخیراً گفته که بعد از این(پس از یازده سال) در مبارزه با فساد مصلحتی عمل نمی کند.
در همین حال، احمد زی فساد را یک خطر عمده برای آینده افغانستان می بیند: «فساد تبدیل به یک غده سرطانی شده است و اگر جراحی سرتاسری نباشد، ثبات و بقای ملی ما در خطر است».

حامد کرزی اخیراً در جلسه قوای سه گانه دولت گفت که بعد از این در مبارزه با فساد «مصلحتی» عمل نمی کند و از نمایندگان پارلمان خواست که در این رابطه او را همکاری کنند.

فساد به حدی به مشکلی گسترده تبدیل شده است که بعد از ناآمنی و شورشگری به عنوان دومین مشکل افغانستان یاد می شود. یکی از موارد بزرگ فساد، سقوط کابل بانک در اثر سوء استفاده مالی بود که باعث شد بسیاری کمک دهندگان افغانستان اعتماد خود به این کشور را از دست بدهند.

آقای احمدزی که در انتخابات ریاست جمهوری رقیب حامد کرزی و حالا عضوی از حکومت اوست، گفت که کرزی باید اراده مبارزه با فساد را داشته باشد و مساله توانایی مطرح نیست. (
http://www.dw.de/dw/article)




عزیزالله لودین: فسادپیشه‌های بزرگ آزاد

می‌شوند



 اداره عالی مبارزه با فساد اداری می‌گوید 114 قضیه فساد را برای بررسی و تحقیق به لوی‌سارنوالی فرستاده است. برخی از این قضایا، فساد و اختلاس 50 تا 60 میلیون دالر را در‌بر دارد.

براساس اظهارات مقام‌ها در این اداره، زمین‌هایی که میلیون‌ها دالر ارزش دارد، غصب شده‌اند.

عزیزالله لودین، رییس اداره عالی مبارزه با فساد اداری روز گذشته در یک کنفرانس خبری در کابل گفت دو تن از سارنوال‌هایی که اخیرا بالفعل در هنگام اخذ رشوه، بازداشت شده بودند، با قید ضمانت آزاد شده‌اند.


 

آقای لودین گفت برخی از قضایای اخذ رشوت، بی‌شرمانه است: «این بی‌حیایی فکر نمی‌کنم در هیچ یک از دفترهای دنیا وجود داشته باشد که سه نفر نشسته باشند یک آدم را مزاحمت کنند برای این که پول بته و شانزده مرتبه از این آدم هزار هزار دالر گرفته باشند.»
لودین از رشوه‌دهنده و رشوه‌گیرنده‌ها نام نبرد اما گفت رشوه‌دهند در مرتبه شانزدهم نزد او آمده و شکایت کرده که «از برای خدا مه لچ شدم».

رییس اداره عالی مبارزه با فساد اداری گفت هیاتی از این اداره و امنیت ملی روی این مساله تحقیق کرده و بالفعل رشوه‌گیرنده را بازداشت کردند. او گفت رشوه‌گیرنده رشوه را در بین اداره و در حضور مراجعین از مردم اخذ کرده است.

آقای لودین گفت: «من تعجب می‌کنم که اخلاق اداری تا چه حد ضعیف شده است که در دفتر رسمی در بین ولایت به دفتر رسمی سارنوالی این طور عملی صورت می‌گیرد.»

لودین گفت سارنوال‌ها بالفعل بازداشت شدند، اما پس از چند روز دوباره به قید ضمانت رها شدند.

افشاکنندگان فساد اداری و رشوه خواری در معرض تهدید اند
.


او گفت حالا کسی که عمل رشوه‌گیرنده‌ها را افشا کرده، شکایت دارد که با آزاد شدن سارنوال‌ها کارش پیچیده‌تر شده است.

لودین می‌گوید این اداره در یافته است که مسوولان حکومتی وقتی رشوت را می‌گیرند، توسط سه تن دست به دست می‌کنند و شب مبلغی را که گرفته‌اند در بین خود تقسیم می‌کنند.

آقای لودین گفت کسانی که دست به فساد می‌زنند «حلقه‌های به‌هم بسته» هستند و موضوعات را طوری به همدیگر «شوت» می‌کنند که مردم حاضر می‌شوند ده‌هزار دالر بپردازند اما خود را با این حلقه‌ها درگیر نکنند.

لودین گفت در حال حاضر یازده اداره برای مبارزه با فساد در چوکات حکومت کار می‌کنند اما او تاکید کرد تا زمانی که مردم با حکومت همکاری نکنند، حتا اگر شمار این اداره‌ها به 11 هزار اداره هم افزایش یابد، رشوه‌ستانی و فساد محو نخواهد شد.

بهبودنیافتن اداره ها پس از صرف پولهای هنگفت در جهت مبارزه با فساد اداری:


او گفت با آن‌که بیش از صد میلیون دالر برای بهبود اداره‌های دولتی مصرف شده، اما این اداره‌ها هنوز به وضع سابق‌اند.


منبع: 
http://www.8am.af/index.php?option=com_content&view=article&id=26498



مبارزه سمبلیک با فساد و آینده مبهم و خطرناک


عزیزالله لودین، رییس اداره عالی مبارزه با فساد اداری، از آزادی برخی از افراد و اشخاصی خبر داده است که در حین ارتکاب فساد اداری، بازداشت شده‌اند. وی گفته است که دو تن از سارنوال‌هایی که اخیرا بالفعل در هنگام اخذ رشوه، بازداشت شده بودند، با قید ضمانت آزاد شده‌اند. اگرچه آزادی به قید ضمانت، مخل رسیدگی به یک دوسیه تحت تعقیب و رسیدگی نمی‌باشد، اما آن‌چه می‌توان در پیوند به این مساله مطرح کرد این است که شنیدن چنین موارد ذهنیت مردم در رابطه به وضعیت مبارزه با فساد اداری در کشور را متاثر می‌سازد.

برخی از نهادهای دولتی در معرض توقع مردم قرار دارند و وقتی در چنین نهادهایی مواردی از هنجارشکنی به‌چشم می‌آید، باید از موارد احوال مشدده به‌حساب آید و برخورد جدی تری با آن صورت گیرد. از این‌رو وقتی اعضای نهادهایی که در معرض توقع عموم در عرصه اجرای مبارزه با فساد قرار دارند، از رهایی با قید ضمانت استفاده می‌کنند، این تصور را در میان مردم ایجاد می‌کند که گویا مبارزه با فساد در افغانستان قرار است با روند «مبارزه با فساد در اداره‌های همسایه» به اجرا گذارده شود. به این معنا که نهادهای مدعی مبارزه با فساد و یا موظف و مسوول در این عرصه، با این دید وارد عرصه مبارزه با این پدیده می‌شوند که موارد آن را فقط در بیرون از ساختار خود، قابل جستجو و کشف و تقیب می‌دانند.

مردم انتظار این دارند که با توجه به قاطعیتی که از چندی به این‌سو از سوی رییس‌جمهور در خصوص مبارزه با فساد اداری نشان داده می‌شود، اداره‌های مسوول در این مبارزه نیز با جدیت این مبارزه را به پیش ببرند. این کار در زمانی می‌تواند محقق شود که این اداره‌ها از پس مبارزه با فساد در داخل تشکل خود موفق بیرون آمده باشد. وقتی این نهادها در داخل تشکل خود با قاطعیت برخورد نکرده و سهل‌انگارانه از موارد هرچند محدود آن بگذرند، اطمینان و اعتماد مورد لزوم این نهادها برای پیش برد این هدف، با خدشه مواجه می‌شود.

از این‌رو بایستی اداره‌های موظف در عرصه مبارزه با فساد و قانون‌شکنی، در برابر به‌چشم‌آمدن مواردی از آن‌چه به مبارزه با آن ماموراند، در داخل تشکل خود به قاطعیت مقابله کنند. وقتی از مبارزه با فساد سخن گفته می‌شود، برای پیروزی در چنین مبارزه‌ای سخت و دشوار، جایگاه ذهنی و روانی که مبارزین این عرصه برای خود در اذهان مردم می‌توانند بسازند،  از اهمیت زیادی برخوردار است.

فساد اداری وقوم بازی اکنون در افغانستان حالت یک تهدید جدی را به‌خود گرفته است. به باور برخی از کارشناسان، خطر ناشی از فساد برای ثبات سیاسی و اجتماعی کشور به مراتب بیشتر از خطر طالبان است. اگر طالبان شیرازه‌های امنیتی جامعه را مورد تهدید قرار می‌دهند، فساد اداری شیرازه‌های ثبات اجتماعی و سیاسی جامعه را تهدید می‌کند. فساد اداری باعث می‌گردد تا اعتماد مردم نسبت به حکومت و دولت خدشه‌دار شود و اقتدار دولت به‌شدت ضربه‌پذیر گردد. ضربه‌پذیری اقتدار دولت باعث می‌شود تا اعلام مبارزه و حتا برخی از موارد برخورد با مصداق‌های فساد اداری در جامعه فقط رجز‌خوانی طرف تلقی شده و در حیثیت یک مبارزه جدی و رسمی جدی تلقی نشود.


از سوی دیگر مبارزه با فساد اداری و به‌دست آوردن نتیجه در این عرصه برای دولت نیز یک امر حتمی می‌باشد. با این‌که در کنفرانس توکیو تعهد همکاری چندین میلیارد دالری به دولت افغانستان داده شده است. اما برخی از این کمک‌ها مشروط به این می‌باشد که دولت بتواند در محو فساد به موفقیت‌هایی دست یابد. از این سبب نیز مبارزه با فساد برای دولت یک ضرورت و مسوولیت‌گریز ناپذیر تلقی می‌شود.

دلیل نا امیدی مردم از مبارزه قاطع دولت با فساد اداری

اما آن‌چه نا امید کننده است این که به‌نظر می‌رسد دولت نیز نسبت به آینده مبارزه با فساد اداری چندان خوش‌بینی ندارد. این در حالی‌ست که امیدواری دولت نسبت به موفقیت و دست‌آوردهای چنین مبارزه‌ای بسیار ضروری می‌باشد. وقتی دولت نسبت به نتیجه این مبارزه امیدواری نداشته باشد، سرنوشت چنین مبارزه‌ای از همین آغاز می‌تواند ناامید‌کننده محسوب شود.

آن‌چه باعث ایجاد چنین ذهنیتی می‌شود، این است که لحن اظهارات رییس اداره عالی مبارزه با فساد اداری در اظهارات روز یک‌شنبه‌اش نشان می‌داد که چشم‌انداز مبارزه با فساد اداری برای دست‌اندرکاران این مبارزه نیز روشن نیست. آقای لودین گفته است که در حال حاضر یازده اداره برای مبارزه با فساد در چوکات حکومت کار می‌کنند اما به‌گفته وی، تا زمانی که مردم با حکومت همکاری نکنند، حتا اگر شمار این اداره‌ها به 11هزار اداره هم افزایش یابد، رشوه‌ستانی و فساد محو نخواهد شد. این می‌تواند نشان‌دهنده نارضایتی رهبری عالی‌ترین اداره مبارزه با فساد در کشور از دست‌آورد‌های این مبارزه باشد.

منبع:
http://www.8am.af/index.php?option=com_content&view=article&id=26538

لودین: فساد در افغانستان واقعا اشک آور است


فساد اداری در نهادهای دولتی به اندازه ای رسیده است که شرح آن گریه آور است.

رییس عالی نظارت بر تطبیق راهبردی مبارزه با فساد اداری با اظهار این مطلب می گوید که برای مبارزه با فساد اداری باید اراده سیاسی از سوی تمامی نهادها به ویژه از سوی نهادهای عدلی و قضایی وجود داشته باشد.

وی ایجاد اداره های موازی را نیز در افزایش فساد در کشور نیز اثر گذار می داند.

رییس اداره عالی نظارت بر تطبیق راهبرد مبارزه با فساد اداری که در کمیسیون عدلی و قضایی مجلس نمایندگان سخن می گفت، با اظهار نگرانی جدی از افزایش فساد در نهادهای دولتی می گوید که فساد در نهادهای دولتی به اندازه ای رسیده است که اگر تمامی مردم کشور برای نابودی این پدیده تلاش کنند، باز هم کم است.

وی از نهادهای عدلی و قضایی می خواهد که به پرونده های فساد پیشگان رسیدگی نماید.

عزیزالله لودین ایجاد اداره های موازی را نیز چالش دیگر در کار مبارزه با فساد اداری می داند و از نمایندگان می خواهد که با فشار بر رییس جمهور، این گونه اداره ها از بین برود.

در همین حال شماری از نمایندگان می گویند که برخی از مقامات آلوده به فساد هنگامی که از یک نهاد برکنار می شوند پس از مدت کوتاهی دوباره با همان گروه خود در یک نهاد دیگر گماشته می شود.

محمد عبده، نماینده مردم بلخ در این جلسه گفت": فردی که از سر تا پا آلوده به فساد است در اداره مبارزه با فساد گماشته می شود و با این تصور که این نهاد نزدیک به رییس جمهور است و مصونیت دارد دست به فساد گسترده می زند".

رییس اداره عالی نظارت بر تطبیق راهبرد مبارزه با فساد اداری حضور مشاوران خارجی را در نهادهای دولتی نیاز نمی داند و می گوید که این مشاوران با گرفتن حقوق ماهانه بسیار زیاد استخدام می شوند اما هیچ کاری مفیدی انجام نمی دهند!!
منبع:http://www.afghanpaper.com/nbody.php?id=32618



فساد در افغانستان تا آن حد گسترده و عمیق است که حتی مجرمان خطرناک و قاتلان حرفه ای نیز بسادگی از چنگال قانون رها می شوند. تنها کافی است ارتباط قومی و گروهی یا پولی با مقامات داشته باشند!


اگر خود مردم افغانستان برای مبارزه با فساد همت نکنند بزودی افغانستانی که غرق در فساد است دچار آشفتگی های بزرگ سیاسی و اجتماعی و اقتصادی خواهد شد و فساد شدید اداری کشور را به نابودی خواهد کشانید.

مفسدین داخلی با استفاده از فضای هرج و مرج وبی قانونی افغانستان خارجی ها را نیز به فساد عادت داده اند:

فساد در افغانستان دارای عوامل و زمینه های گوناگونی است. عدم حاكمیت قانون، بلند بودن میزان فقر در جامعه، زورگویی، موجودیت ادارات موازی با حكومت و عدم همگاری جامعه، ارجحیت روابط بر ضوابط، گرفتن حقوق غیر متوازن توسط ماموران دولتی و حضور خارجی ها و عمكرد ها، از جمله عوامل فساد در افغانستان به حساب می آید.

بدون تردید، یكی از عناصر دخیل در فساد در افغانستان، خارجی ها می باشد. همچنان كه حامد كرزی، ریئس جمهور افغانستان نیز بر این امر اعتراف نمودند و  خارجی ها را نیز در گسترش فساد در افغانستان مقصر شناختند. این مسئله یعنی نقش خارجی ها در گسترش فساد، برای همه مردم افغانستان، مثل روز روشن است. چه آن كه خارجی ها یا خود در فساد دست دارند و یا اینكه افراد و نهاد های فاسد را حمایت می كنند و هیچ گاه راضی نمی شوند كه از چنین افرادی دست بردارند. بنابر این پس از اشغال افغانستان توسط كشورهای عضو ناتو به رهبری آمریكا و سرازیر شدن میلیارد ها دالر، می بایست افغانستان در مسیر ترقی و پیشرفت كام بر می داشت ولی با كمال تاسف، حضور خارجی ها و كمك های آنان، نه تنها كمكی به بازسازی و پیشرفت افغانستان نكرد بلكه باعث گسترده شدن چالش  ها از جمله فساد گردید.

فساد در افغانستان

پس از ورود خارجی ها به افغانستان و نیز بوجود آمدن دولت به ظاهرانتخابی در این كشور، همزمان با ورود مبالغ سرسام آور دلار در افغانستان فساد اداری نیز در افغانستان رشد و نمو كرد و به تدریج فضای جامعه را آلوده ساخت و به تعبیر دیگر، فساد اداری جایگاه خود را به عنوان یك فرهنگ در این كشور، مستحكم ساخت. فساد در سیستم اداری افغانستان به اندازه ای گسترش یافته است كه امروزه كارمندان ادارات خواسته یا نخواسته گرفتار این پدیده شوم می شوند و اگر از خود مقاومت نشان دهند و یا با افراد فاسد همكاری و همسوئی نداشته باشند، جایی برای آنها در ادارات نخواهد بود. این خود نشان دهنده اوج فساد در سیستم اداری كشور را میرساند. اما این سخن هیچگاه به معنای آن نیست كه افراد صالح و پاك در ادارات وجود ندارد ولی یقینا تعدادشان اندك و محدود می باشد.

حقیقت آنست كه، غربی ها همیشه نسبت به مسائل افغانستان، سیاست دوگانه ای را در پیش گرفتند. بدین معنا كه كشور های غربی به ویژه آمریكا و انگلستان در ظاهر، سخن از مبارزه، با فساد اداری بمیان آورده اند و سعی نمودند كه به جهانیان نشان دهند كه از وضعیت  موجود در افغانستان ناراضی اند و در مورد آینده افغانستان نگران می باشند. بدین ترتیب مكررا نگرانی خود را از وضعیت بد فساد در افغانستان، ابراز نمودند و از دولت افغانستان بصورت جدی خواستند كه با این پدیده خطرناك مبارزه نماید و دست افراد فاسد را از حكومت قطع و به سزای اعمالشان برساند. این درحالی است كه در مرحله عمل، خود جزء اولین كسانی می باشند كه هیچگونه اعتقاد قلبی به سخنان و وعده های خود ندارند. چه آن كه عمكرد غربی ها در این ده سال در افغانستان، گواه روشن بر صحت این ادعا می باشد. نمونه های فراوانی را می توان یافت و ذكر نمود كه سیاست دوگانه غربی ها و كشور های كمك كننده به افغانستان را در قبال مبارزه با فساد و دیگر موضوعات مهم افغانستان، نشان می دهد.

نمونه بارز سیاست های دوگانه كشورهای انگلستان و آمریكا در سالهای اخیر، فرار ریئس پیشین د آریانا افغان هوایی شركت و صدیق چكری وزیر پیشین حج و اوقاف متهم به اختلاس از افغانستان به كشور انگلستان است. معاون لوی سارنوالی افغانستان بیان داشتند كه تلاش های زیادی در این زمینه انجام شده و از كشورهای انگلستان و آمریكا در خواست مكرر صورت گرفته تا در اسطرداد این دو تن كه متهم به اختلاس میلیون ها دالر هستند، با افغانستان كمك و همكار نمایند ولی هیچ پاسخ و واكنشی از جانب این دو كشور صورت نگرفته است. آیا این خود نشان دهنده همكاری غربی ها با افراد فاسد و خیانت كار نیست؟ اگر واقعا غربی ها در امر مبارزه با فساد اداری در افغانستان، صادق هستند پس چرا كشورهایشان مأمنی امن برای افراد فاسد بحساب می آیند؟ لذا با توجه به واقعیات مذكور می توان به خوبی دریافت كه هیچگاه نمی شود به وعده ها و سخنان غربی ها اعتماد كرد.

كشور های غربی در سالهای اخیر، سناریوی جدیدی را در قبال افغانستان در پیش گرفتند. بدین معنا كه برخی از كشورهای غربی از جمله آمریكا و انگلیس، سیاست بزرگنمایی فساد اداری در افغانستان را در دستور كار خود قرار دادند. بر همین اساس، هیلاری كلینتون، وزیر خارجه آمریكا و اباما، ریئس جمهور آن كشور، بارها مدعی وجود فساد در دولت افغانستان شدند و از دولت افغانستان و شخص حامد كرزی،‌ خواستند تا اقدامات جدی تری را برای مبارزه با فساد اداری روی دست گیرد.

منبع: http://kabultime.blogfa.com/post/148/


وظیفه ملی شورای ملی مبارزه

با فساد اداری

پیش از این در پروسه مبارزه با فساد اداری دو قوه مقننه و قضائیه بسیار نقش اندک و تعریف ناشده داشت و شاید همین امر یکی از دلایل ناکامی این پروسه باشد؛ اما پس از این انتظار می رود که این دو نهاد نقش موثری را در این زمینه به عهده گیرند. این دو قوه اخیرا پس از در خواست رییس جمهور کرزی برای همکاری کردن در این پروسه، در نشست قوای سه گانه، بصورت جدی تر وارد کاروزار شده و اینک شماری از نمایندگان مجلس از برنامه های جدی این نهاد در راستای مبارزه با فساد اداری و شفافیت بخشی مالی در حکومت افغانستان خبرداده است.
اکنون که نمایندگان مجلس به مبارزه با فساد اداری تاکید دارند، پرسش اساسی اینست که پارلمان چه نقشی را در راستای مبارزه با فساد اداری در کشور دارا می باشد؟ این نهاد در صورتیکه به این کار مبادرت ورزد، چه راهی نرفته ای را در پیش خواهد گرفت تا در راستای مبارزه با فساد موثر واقع شود؟
طی ده سال گذشته تلاش های زیادی صورت گرفت و نهادهای مختلفی به وجود آمد تا مبارزه با فساد اداری را به گونه درست هدایت نمایند. اما این تلاش ها نتیجه ملموسی را در پی نداشت و اکثر نهادهایی که به هدف مبارزه با فساد به وجود آمدند، خود در مرداب فساد گرفتار شدند و در نتیجه نه تنها کاری را انجام ندادند بلکه هرازگاهی باعث گسترش فساد در کشور گردیدند.
نمایندگان مجلس نیز بارها موضوع فساد اداری در کشور را در جلسات عمومی مجلس طرح کردند و حرف هایی در مورد چگونگی مبارزه با آن به زبان آوردند؛ اما این حرف ها هیچ گاهی به یک برنامه منظم برای مبارزه با فساد مبدل نشد و نمایندگان نیز تا کنون نتوانسته اند راهکاری را به عنوان استراتیژی کار آمد و موثر برای مبارزه با فساد در اختیار نهادهای اجرایی دولت قرار دهند.
شکاف های جدی میان حکومت و پارلمان و هم چنان عدم باورمندی برخی از نمایندگان و حلقات حکومتی به موضوع مبارزه با فساد اداری مزید برعلت شد و همگی دست به دست هم داد تا در جریان سال های گذشته مبارزه با فساد اداری به گونه جدی صورت نگیرد و تمامی نیروها در این راستا به گونه پراکنده و سطحی اقدامات بی نتیجه ای را انجام دهند.
اما اکنون که حکومت می گوید مبارزه با فساد اداری را در صدر برنامه های خود دارد، خوب است سایر نهادهای دولتی به شمول پارلمان و قوه قضائیه نقش حقیقی خود را در این راستا ایفا نمایند. پارلمان به عنوان مهم ترین مرجع قانون گذاری در کشور و هم چنین قوه ناظر بر اعمال حکومت می تواند نقش بسیار برجسته ای را در راستای مبارزه با فساد و ایجاد شفافیت در حکومت ایفا کند. البته این درصورتی مقدور است که نمایندگان خود ابتدا به موضوع مبارزه با فساد باورمند شده و خود را از لجن زار فساد بیرون بکشند و ثانیا طرحی را روی دست گیرند که یک نسخه شفابخش برای بهبود وضعیت و کاهش فساد در کشور باشد.
آنچه که هر گونه تلاش نمایندگان در این راستا را به چالش می کشد، برخورد روزمرگی با این پدیده است که طی چند سال گذشته بارها و بارها تجربه شده است. از آنجایکه فساد در ابعاد مختلف جامعه به گونه گسترده ای ریشه دوانده است، لذا مبارزه مقطعی و برخورد واکنشی به آن نتیجه در پی نخواهد داشت و باید نهادهای دولتی به ویژه پارلمان استراتیژی کلانی را ایجاد و به گونه مستمر از چگونگی پیشرفت کار در زمینه نظارت نمایند.

منبع: http://www.dailyafghanistan.com/

 

در مبارزه با فساد اداری به جای

همهمه و شعار بی عمل،‌ دست

به کارشوید. 


مبارزه با فساد اداری یکی از اولویت های مهم دولت افغانستان و جامعه جهانی در کشور است. مبارزه با فساد و نا امنی، گسترش حاکمیت دولت، مبارزه با فقر و ... در زنجیره ای به هم پیوسته با مبارزه با فساد اداری ربط دارند. تجربه سالهای گذشته نشان می دهد که با وجود فساد اداری تمامی تلاش ها با ناکامی مواجه خواهند شد.
افغانستان در ابتدای راه مبارزه با فساد اداری نیست. بدین معنا که افغانستان تازه متوجه نشده است که فساد اداری وجود دارد. از ابتدای حکومت موقت و انتقالی و منتخب مشکل فساد اداری و شکایت و اعتراضات مردم نسبت به این مشکل روشن بوده و دولت و جامعه جهانی نیز به این مشکل متوجه بوده است. شاید عزم جدی بر ریشه کن ساختن فساد اداری حاکم بر دستگاه های دولت افغانستان و همین گونه در انجوها و موسسات اجرا کننده پروژه ها و کمک رسان وجود نداشته و یا هم راهی را که رفته ایم اشتباه بوده و باید راهکار تازه ای جستجو می شد.
افغانستان و جامعه جهانی می داند که فساد اداری در دستگاه های حکومتی و غیر حکومتی ریشه دار و گسترده است و باید ریشه کن شود. برنامه های اجرا شده در سالهای قبل نیز نتیجه نداده، تشکیل کمیسیون های پی در پی و افزودن بر میزان دفاتر دولتی که مسئول مبارزه با فساد اداری بوده اند همه بی نتیجه بوده است.
هر کدام از این کمیسیون ها خود تبدیل به یک مشکل درگیر در دستگاه دولت شده اند.
در حالی که حجم مشکل بسیار بزرگتر از آن است که قبل از تصور می شد، و در حالی ذهنیت جامعه جهانی بیش از هر وقت دیگری متوجه این مشکل در افغانستان شده است. آمارهای منتشره واقعا نگران کننده و مایوس کننده هستند، افغانستان از جمله کشورهایی است که بیشترین فساد اداری در آن وجود دارد.
مبارزه با فساد اداری یک ضرورت پنداشته می شود، نه تنها به خاطر جو تبلیغاتی که در خارج از کشور به وجود آمده و فشارهای خارجی که از افغانستان می خواهند برای موثریت کمک ها باید فساد اداری را از بین برد، بلکه به عنوان یک وظیفه ملی و میهنی و وجدانی و مسئولیت مهم دولت باید با فساد اداری مبارزه کرد.
افغانستان دوره ای از حرف و طرح ها و برنامه ها را پشت سر گذاشته است، حلقه گمشده ای که برای مبارزه با فساد اداری در افغانستان همه به دنبال آن هستند، عمل است. بررسی پرونده مبارزه با فساد اداری در افغانستان نبود عمل را در سالهای گذشته بسیار برجسته می سازد.
این تنها دولت افغانستان نیست که در این زمان بیشتر به حرف و طرح بسنده کرده تا به عمل بلکه جامعه جهانی و کشورهای کمک کننده و سازمان های امداد رسان نیز تنها به حرف و متهم کردن دولت افغانستان دل خوش کرده اند و کمتر راه عمل را در پیش گرفته اند.
بهتر است هم دولت افغانستان از ساختن اداره های جدید و تورم تشکیلاتی و شعار دادن بپرهیزد و عملا وارد میدان شده و به صورت جدی اداره های افغانستان را از این لکه ننگ پاک سازد و هم جامعه جهانی و کشورهای کمک کننده به اشتباهات شان در سالهای گذشته نظری انداخته و راه درست را در پیش گیرند.

 برگرفته از: ttp://www.dailyafghanistan.com/


پرونده های فساد مالی مقامات دولتی، آزمونی

 برای راستی آزمایی حکومت در مبارزه با فساد

اداری


مبارزه واقعی با فساد اداری تاکنون از حد جنجال های رسانه ای و غوغاهای سیاسی در کشور فراتر نرفته و هیچگاه این غوغاها که در پی اتهام های فساد و اختلاس مقامات بلند پایه دولتی شکل می گیرد، به برنامه عملی در این راستا و محاکمه واقعی متهمین منجر نشده است.
تاکنون بارها مقامات بلند پایه دولتی متهم به فساد شناخته شده است؛ اما هیچیک از این مقامات محاکمه و مورد باز پرسی قرار نگرفته است. به تازگی این بار اما کمسیون دفاعی مجلس اتهام های فساد مالی به دو تن از مقامات بلند پایه دولتی را مطرح کرده است. براساس این ادعا سرپرست وزارت دفاع و رییس اداره عالی مبارزه با فساد اداری در رابطه به یک قرارداد 120 میلیون دالری در بخش خریداری البسه وزارت دفاع ملی، اختلاس کرده اند.
دست داشتن وزرای کابینه و مقامات بلند پایه دولتی به فساد اداری و غصب ملکیت های دولتی، موضوعی است که هر از گاهی گزارش شده و دوسیه هایی از اختلاس، فساد، سوء استفاده مقامات دولتی آشکار گردیده است. تنها در چندماه اخیر، چندین تن از مقامات بلند پایه دولتی متهم به فساد و اختلاس گردیده اند که تاکنون هیچیک نه تنها مورد محاکمه قرار نگرفته بلکه اتهامات فساد آنان به صورت واقعی بررسی نیز نشده است.
پس از ده سال تلاش بی وقفه و روندهای بی ثمر جامعه جهانی و دولت افغانستان در امر تقویت دولت داری خوب، هنوزهم این پدیده به عنوان یک بیماری واگیردار در ادارات افغانستان از بالا تاپایین وجود داشته و دوسیه های فساد و اختلاس بدون اینکه بازگشایی و تحقیق شود، یکی پی دیگری یا بسته شده و یاهم انکار و فراموش می شود. بیشتر تلاش ها در امر مبارزه با فساد اداری در حد شعارهای درون خالی بوده و مبارزه جدی و اساسی با این پدیده صورت نگرفته است.
تاکنون دولت افغانستان نتوانسته یک میکانیسم درست و منطقی که قادر به از بین بردن فساد و محاکمه عاملان آن باشد، ایجاد کند.دولت افغانستان بجای اینکه در این راستا راه های کوتاه و عملی را برای زدودن فساد از ادارات افغانستان در پیش گیرد، بیشتر وقت و توان خودرا صرف نهادسازی های عریض و طویل و ناکار آمد ساخته که هیچگونه تاثیری در زدودن فساد اداری نداشته است.
هم اکنون چندین اداره کلان و عریض برای مبارزه با فساد اداری ایجاد شده، که هریک از این نهادها هزینه های هنگفتی را مصرف کرده است؛ اما جرات بازگشایی پرونده های فساد و افشای اختلاس گران در هیچکدام آنان ایجاد نشده است. هنوز جرات برخورد رسالتمندانه و متعهدانه با عاملین فساد در دولت مردان ما ایجاد نگردیده و امر بازگشایی پرونده های فساد و اختلاس، تحت تاثیر ملاحظات سیاسی می باشد.
با اینکه رییس جمهور کرزی از عزم قاطع در مبارزه با فساد سخن گفته است؛ اما در پرونده اتهام مالی زاخیلوال معلوم شد که پای اراده آقای کرزی نیز می لرزد.بنابراین دست داشتن مقامات بلند پایه دولتی در فساد موضوعی جدی و تازه نیست؛ بلکه سالها است که دوسیه های اختلاس مقامات بلند پایه دولتی به تعلیق بوده و مقامات عالی رتبه مملکت بارها به آن اعتراف نموده است.
حتی خود رییس جمهور بارها در مصاحبه ها و سخنرانی های خود به این مساله اذعان داشته است. عدالت و وظیفه قانونی دولت ایجاب می کند تا حکومت و قوه قضاییه این موضوع را با دقت بررسی نموده و نتیجه آن را به مردم افغانستان اعلام نماید. حالا باید منتظر نشست که حکومت با این پرونده چه کار خواهد کرد؟

منبع: http://www.dailyafghanistan.com/


اگرفسادهای مهارگسیخته اداری مهار نشود افغانستان در معرض خطر جدی فروپاشی ملی ونابودی قرار دارد.





نوع مطلب : مسایل سیاسی افغانستان، 
برچسب ها : فساد، مبارزه با فساد، اداری، فساد اداری، اوج فساد، افغانستان، رشوه خواران،
لینک های مرتبط : مبارزه بافساد و آینده ای مبهم افغانستان، آیا عوامل فساد در افغانستان ریشه یابی شده است؟، تاخت وتاز فساد و مفسدین در افغانستان گریه آور است، سرطانی بنام فساد اداری در افغانستان، فساد در افغانستان، فساد و حیف و میل کمکها در افغانستان، عدم مبارزه جدی با فساد و حیف ومیل کمکها در افغانستان، فساد اداری در افغانستان، فساد بزرگ کابل بانک، در گرماگرم فساد هرکس به قدر همت خود پول می برد!!، فساد و عدم رعایت شایسته سالاری در انتخاب والیان افغانستان، معضل فساد ودستهای بی صدا، معمای فساد و مبارزه با آن در افغانستان، مفسدان در افغانستان علنی و در روز روشن رشوه می خورند، حکومت افغانستان اراده ای سیاسی برای محو فساد در افغانستان ندارد،
چهارشنبه 10 آبان 1391 04:43 ب.ظ
کاسه ای صبر کانگرس و مردم امریکا هم از فساد و بی کفایتی درافغانستان لبریز شده است.
یکشنبه 9 مهر 1391 10:36 ق.ظ
فساد در افغانستان تنها این نیست که کسی از موقعیت اداری خود استفاده کند تا مقداری پول به دست آورد، بلکه بزرگترین فساد غفلت وظیفه ای است.
رییس جمهور کرزی در نشست قوای سه گانه گفت: دیگر مصلحت نمی کنم و از این به بعد هر کس را به محکمه سپردم و هر اقدامی کردم کسی شاکی نباشد.

آیا رییس جمهور به حرفش عمل می کند؟
دکتر ظهیر سعادت نماینده مردم در پارلمان کشور گفت: قبل از نشست سه قوای افغانستان، نشست شیکاگو برای مردم افغانستان یک نقطه امید را ساخت که نشان می داد کشورهای کمک کننده باز هم می خواهند به افغانستان کمک کنند و این خوشحالی زمانی چند برابر شد که رییس جمهور کرزی گفت ما با فساد جدا برخورد خواهیم کرد.
اما از زمان تعهد رییس جمهور تا کنون گام های عملی برداشته نشده است که ملت آن را احساس کند و فساد در افغانستان تنها این نیست که کسی از موقعیت اداری خود استفاده کند تا مقداری پول را به دست آورده باشد، بزرگترین فساد غفلت وظیفه ای است. هیچگاه رییس جمهور از نهادهای بودجوی نپرسیده است که شماهایی که بودجه را دریافت کرده اید، برنامه های خود را به ما نشان دهید و در این یک سال چه کارهایی را برای حل مشکلات مردم و آوردن اصلاحات در نظام انجام داده اید؟
چون رییس جمهور این مسایل را از نهادهای بودجوی درخواست نکرده است غفلت وظیفه ای باعث این شده تا ملت افغانستان از حکومت افغانستان فاصله بگیرند و فعالیت های مخالفان حکومت بیشتر شده و از این خلا سوء استفاده می کنند.
یکشنبه 2 مهر 1391 01:28 ب.ظ
هر از گاهی ما شاهد آغاز مانور جدیدی از سوی حکومت برای مبارزه با فساد اداری می باشیم که هر یک به نظر جدی تر از دیگری می نماید اما آنچه که کمتر و یا هیچ محسوس نیست، نتیجه حاصله از این مانورها علیه فساد اداری در کشور است. در دنباله این مانورها و یا آنچه که جدیت در مبارزه با فساد اداری بود؛ رئیس جمهور حامد کرزی در نشست اضطراری سران سه قوه که در مقر شورای ملی به تاریخ یک سرطان برگزار شد از جدیت حکومت برای مبارزه با فساد اداری و تشدید تلاش ها برای حکومت داری خوب سخن زد.

چند روز پس از این نشست، صدور فرمان 62 ماده یی حامد کرزی جزء دیگر از تلاش های ظاهراً جدی حکومت افغانستان در مبارزه با فساد اداری بود اما از آن زمان تاکنون که دو ماه و چندی می گذرد، تا هنوز نتیجه قابل ملاحظه یی از این تلاش ها بدست نیامده است.



گرچه طی مدت کوتاهی پس از صدور این فرمان تحرکاتی صورت گرفته و شماری از فساد پیشه گان که مسوولین ادارات مختلف دولتی بودند به جرم فساد اداری و رشوه ستانی از وظایف شان برکنار شدند اما تمامی این افراد کسانی بودند که نقش قطره را در دریای فساد افغانستان بازی می کردند.
سه شنبه 28 شهریور 1391 09:22 ب.ظ
افغانستان در لوکس بلاگ در خدمت شماست
یکشنبه 26 شهریور 1391 01:20 ب.ظ



فساد اداری در افغانستان

جهان > آسیا- مهدی رشکیانی:
به گواهی تاریخ، از دیرزمان موضوع فساد اداری و راهکارهای مقابله با آن در جوامع مطرح بوده است.

برخی کشورها توانسته‌اند با اتخاذ تدابیر مناسب و لازم در ساختار نظام سیاسی و اداری خود موفقیت‌های خوبی در این زمینه به دست آورند، با این‌حال برخی کشورها مثل افغانستان به دلایل گوناگون هنوز گرفتار این معضل و پدیده زشت هستند.

در افغانستان گرچه پس از سقوط طالبان مبارزه با فساد اداری و مالی در اولویت برنامه‌ای دولت قرار گرفت و کمیسیون‌ها و اداره‌های مختلف در این راستا تشکیل شد با این‌حال به باور همگان هنوز این معضل، مانع عمده فراروی بهبود اوضاع افغانستان به‌شمار می‌رود به‌طوری که باید گفت فساد اداری و مالی چالش عمده فراروی بهبود اوضاع افغانستان است.

حال پرسش مهم و نخست این است که چرا افغانستان نتوانسته هنوز موفقیت لازم را در مبارزه با چالش عمده به دست آورد؟

تنها چند روز پس از معرفی حامد کرزی به‌عنوان پیروز نهایی دومین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان، برخی کشورهای غربی از جمله آمریکا و انگلیس سیاست بزرگنمایی فساد اداری در افغانستان را در دستور کار قرار دادند. در همین زمینه، هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا از حامد کرزی خواسته است که با فساد دولتی در افغانستان مبارزه کند.
شنبه 18 شهریور 1391 02:19 ب.ظ
فساد گسترده اداری و حیف و میل کمکها به افغانستان را در سایتی که آدرس داده ام بخوانید امریکا گفته در اثر فساد اداری کمکهای ما به افغانستان حیف و میل شده است
شنبه 18 شهریور 1391 02:16 ب.ظ
فساد در افغانستان تبدیل به یک قانون شده است از خاطری که سردمداران افغانستان فاسد هستند و عزم سیاسی برای مبارزه با فساد در افغانستان وجود ندارد
پنجشنبه 29 تیر 1391 04:17 ب.ظ
فساد در افغانستان اولین تخصص مقامات فاسد افغانستان است.

افغانستان در فساد مقام اول جهان. در لینک بالارا بگذارید
پنجشنبه 29 تیر 1391 01:57 ب.ظ
سلام حال شما خوبه وب جالبی دارین خوشحال میشم یه سری به وبلاگ ما بزنید . اگه هم از وب ما خوشتون اومد مارو با اسم(بچه های آفتاب لینک کنید)
با تشکر
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :